Ορίζεται ως ο εντοπισμένος πόνος ή δυσανεξία στην άνω κοιλία με επιγαστραλγία, αίσθημα κορεσμού, ερρυγές, ναυτία κι έμετο, ανορεξία, οπισθοστερνικό καύσο και παλινδρόμηση τροφής, φούσκωμα ή αέρια κι έντονη κινητικότητα του εντέρου.
80% των ασθενών που προσέρχονται στο γαστρεντερολόγο παρουσιάζουν τουλάχιστον 5 από τα παραπάνω συμπτώματα.
Η δυσπεψία μπορεί να είναι:
Α) Οργανική: όταν υπάρχει σαφής αιτία όπως έλκος, καρκίνος, χολολιθίαση, γαστροπάρεση, παγκρεατίτιδα.
Β) Λειτουργική: όταν δεν διαπιστώνεται οργανικό αίτιο εφόσον έχει φυσικά προηγηθεί ενδοσκοπικός έλεγχος.
Γ) Ψυχολογική: μετά από έντονο άγχος.
Τα αίτια της δυσπεψίας μπορεί να είναι:
-Γαστρίτιδα/πεπτικό έλκος.
-Παλινδρόμηση γαστρικού οξέος.
-Δυσανεξία στη λακτόζη, κοιλιοκάκη.
-Σύνδρομο ευερεθίστου εντέρου.
-Άγχος, κατάθλιψη.
-Λήψη φαρμάκων, αλκοόλ, κάπνισμα, λιπαρά γεύματα, καυτερά φαγητά, καφές.
-Μετά από επεισόδιο εντερίτιδας (ιογενούς ή βακτηριδιακής).
Οι ασθενείς με ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού έχουν μεγαλύτερα ποσοστά λειτουργικής δυσπεψίας στο γενικό πληθυσμό, χωρίς όμως να είναι η βασική αιτία.
Αν ο ασθενής αναφέρει απώλεια βάρους, εμέτους, δυσφαγία και αν εντοπίζεται μάζα, αιμορραγία ή αναιμία τότε πρέπει να υποβληθεί σε περαιτέρω έλεγχο με οισοφάγο - γαστροσκόπηση και λήψη βιοψιών.
Η θεραπεία στοχεύει στο να διορθώσει το υποκείμενο νόσημα με φαρμακευτική αγωγή και με οδηγίες που περιλαμβάνουν τόσο την απώλεια βάρους, καλή μάσηση της τροφής, αποφυγή λιπαρών τροφών, μπαχαρικών, πικάντικων, αλκοόλ και καπνίσματος.
Θα βοηθούσε η σωματική άσκηση και η ψυχική ευφορία.
